1:29 AM

Parang pako na paulit-ulit hinahampas ng martilyo ang dibdib ko, bakit ba kasi nagpagabi ako ng ganito? Dapat kaninang umaga ko pa tinapos tong pinapagawa sa akin, ayan tuloy inabot ako ng dis-oras na gabi, at hanggang ngayon hindi ko pa tapos ang dapat kong gawin.

Bakit ba hindi ako humanap ng kasama? Ako tuloy ang magisang gumagawa nito. Nakakainis, dapat dalawa nalang kami ni Jun ang trumatrabaho nito e, si boss kasi ang daming arte, andaming pinapagawa, akala nya naman robot kami na instant at plantsado trumabaho. Nyeta talaga.

Shemay, ansakit na ng dibdib ko. Aatakihin na ata ako dito, huwag naman sana, ayokong makita ng mga tao na nakahandusay habang tinatapos ko ‘to. Nakakahiya, baka isipin nila hindi ko kinaya kaya bigla akong bumulagta at namatay.

Ayan, onti nalang at matatapos ko na. Sana okay lang kay boss ang gawa ko. Huwag na sana syang maarte, buti nga at natapos ko na yung pinapagawa nya. Sa susunod talaga, mas maaga ko nang gagawin ‘to, para hindi na ako aasa sa kasama ko o kahit sa ano pa man.

At sa susuno,hindi na talaga ako iinom ng Cobra. Putragis.

Advertisements

1 Comment

Filed under Fiction

One response to “1:29 AM

  1. ok lang yan kuya, ^_^ cobra din po pampagising ko kapag kailangang magpuyat para sa major exams πŸ˜€ try niyo po cofee kapag masyadong malakas para sa inyo ang cobra.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s