12:25AM o Dahil Hindi Ako Madalaw ng Antok

Idilat ang mga mata, gamitan ng plais kung kailangan.
“Hindi na muling matutulog ngayong gabi.” Ang paulit-ulit na bigkasin habang tinatadtad ng patalim ang mga daliri na iyong hinawakan at dinurog, at nagmukhang luya.

Sa bisig mo ay hindi na muling magpapaduyan;
Magpapadala sa agos habang dahan-dahan mo akong niluluto sa sarili kong mantika at
Sa mabango at malinis mong pangarap na nilamog at pinanis ng matalim mong dila.

“Hindi na muling matutulog ngayong gabi.”
Ang paghele mo na gabi-gabi kong pinananabikan.
Ang boses na marahang dumadaloy sa milyong milya ng lubak sa aking mundo, na umiikot at umiindayog sa bawat pitik ng tono at hinto ng iyong salita.
Ngayon ay tumigil na. Natuyo. Natigang.

“Hindi na muling matutulog ngayong gabi.”
Ang aking panalangin habang isinusukbit ang plais at patalim.

Leave a comment

Filed under Fiction

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s