Ang Mundo parang Quiapo pag Byernes

Sa Quiapo may nakilala akong puta. Nilapitan nya ako loob ng simbahan habang taintim akong nagdadasal
“O Diyos ko, patawarin mo ako sa ginawa kong sala. Hindi ko naman po alam na mamamatay si Eba. Malay ko ba na mahina pala sa lamig yung animal na yun. Ano pa bang silbi ng balahibo nya? Putaragis na pusa.”
Tinabihan nya ako (yung puta hindi yung pusa) sa pinagluluhuran ko.
Hindi ko sya nakita at pinansin pero hinataw agad ako ng pabango nya.
Parang Albatros na isinawsaw sa Ethyl alcohol bago niradrad sa balat.
“Puta.” Ang nasambit ko bigla.
Sabay dilat ng mata para iturok sa kanya ang matalim kong tingin ng inis at pagkaburat.
Isang pares din ng mata ang nakabaling sa akin.
Para akong upos ng yosi na niyupyop ng mapupula nyang labi.
Sa huling hithit, hinigop nya ang kung ano mang natira sa pagkatao kong inupos ng panahon at tadhana.

“Tang ina, parak ka ba?” Basag nya sa aming katahimikan.
Hinde.
“Sabagay, muka ka pang bata.”
Sabog ba ‘to?
“Gusto mo ba nito?” Sabay nguso sa halos nakaluwa nyang mga suso.
Sabog nga. Putragis.
“Kaya kitang dalhin sa langit. Isanlibo all the way.
“Masikip pa ‘to, dalawa pa lang ang anak ko e.”
Baka kasing sikip naman ng Plaza Miranda pagkatapos bombahin yang puki mo.
“Tarantadong gagong putang inang ‘to!”

Naglingunan ang mga tao malapit sa amin. Parang eksena sa pelikula. Magaling. Ito ang kailangan ko. Punyemas.
Tinitigan kami ng isang dosenang mata na nananampalataya na may kasamang ekspresyon na akala mo may nilunod kaming pusa sa
Ilog Pasig.
Bakit nalang puro puta, este pusa ang nasa isip ko ngayon?
Akala mo napakalinis ng mga sumsampalatayang mga ito. Pustahan tayo, yung iba sa mga ito may kabit o kalaguyo o parokyano ng
pok pok sa kanto ng Morayta at Recto.
Pumikit na lamang ako para ituloy ang dasal. Umaasa na sana lubayan ako ng kaulolan sa paligid ko ay nagaganap.

“O Diyos ko, patawarin mo ako sa ginawa kong sala. Ako na lamang po ang kunin nyo at ibalik nyo na po si Eba. Napapaligiran po ako ng mga imoral, mapagbalatkayo, swapang, sinungaling at mandarambong.
O Diyos ko, patawarin mo ako sa ginawa kong sala. Mahal ko po ang aking puta, este pusa, na si Eba. Iligtas nyo po sya sa mundong hitik sa sala.”

Leave a comment

Filed under Fiction

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s